Bilmiyorum, farkında mısınız son dönemlerde insanların üzerinde sebepsizce bir öz güven oluştu. Kimi psikologlar buna deli cesareti diye adlandırırken kimileri ise şuursuzluk olarak adlandırıyor.
Bazı konuların tam bilinmemesine rağmen ölümüne savunmaların yapıldığını görmek artık bizleri şaşırtmıyor. Sadece günden güne insanlığa olan umudumuzu bitiriyor…
Artık daha nezaketsiz,
Artık daha acımasız,
Artık daha düşüncesiz,
Artık daha vurdumduymaz,
Artık daha…
Bunu sayfalarca uzatmak mümkün! Tabi haliyle bunlar siyasi partilere de yansımış durumda. Özellikle muhalefet partilerin temsilcilerinde bunu çokça görür hale geldik. Maalesef kafasına göre muhalefet yapmaya çalışan bir toplulukla karşı karşıyayız.
Örneğin aktif görev almadan önce çok samimi olduğunuz görev alması için elinizden gelen gayreti gösterdiğiniz kişilerden koltuğa oturduktan sonra açık bir şekilde “gerek duymuyorum” cümleleriyle karşılaşabiliyorsunuz.
Ya da konuşmak için “gündem mi var ki?” cümlesiyle! Aslında bu çok fazla şey anlatıyor ama buraya yazmaya ahlakımız el vermiyor.
Konuşmamak için havayı bahane edenden tutun, kabız olduğu için konuşmayanına kadar…
Bırakın haber yapmak için randevulaşmayı, karşılıklı bir çay içmek için bazı muhalefet temsilcileriyle 3 aydan önce görüşemiyorsunuz.
Keyfi yetmesi gerekiyor yoksa bunun imkanı yok!
Kendine sorarsan muhalefetlik yapıyor!
Evet, haklı muhalefetlik yapıyor ama kendine muhalefetlik yapıyor, değerlerine muhalefetlik yapıyor, inançlarına ve topluma muhalefetlik yapıyor.
Keyifleri yeterse arada bir kafasını kumdan kaldırıyorlar, onun dışında görünmez zırhını giyip ruh gibi geziniyorlar…
Bunlar halkın derdiyle dertlenmek yerine metresinin derdini her şeyden üstün tutuyor.
Çocuğunun rızkını meze malzemesi haline getirip elin çocuklarına babalık yapmayı tercih ediyor.
Metresini ve metresinin çocuklarını işe yerleştirme noktasında maşallah baya çaba sarf ediyorlar haklarını yemeyelim.
Ne ezeceğiz ne ezdirmeyeceğiz diyorlar ama eze eze kul hakkı yiyerek torpil peşinde koşmayı ihmal etmiyorlar. Bunlar halka muhalefetlik yapmayı kendilerinde bir hakmış gibi gördüğü sürece yada bu kişilerin o koltukları boşaltmadığı sürece bir şeylerin değişeceğini hayal etmek sadece ahmaklıktan öteye gideceğini sanmıyorum…